Rob Plomp – Tweedejaars Leerling VIG niveau 5

Toen ik op het punt stond om te emigreren naar China ontdekten ze een lekkende hartklep bij me. Vervolgens kreeg ik er een herseninfarct bij en ik heb toen lange tijd in het ziekenhuis en het revalidatiecentrum gelegen. Eenmaal thuis bleek dat ik mijn oude beroep niet meer kon – en wilde – uitvoeren. Ik ben na keuring in de WIA beland omdat mijn verdiencapaciteit ten opzichte van mijn oude baan te laag was. Voor mij betekende dit niet dat ik nooit meer iets zou kunnen doen en daarom ben ik
samen met het UWV op zoek gegaan naar werk dat passend was en waarin ik mee zou blijven doen in de maatschappij.

“Een menselijke organisatie”

Op een gegeven moment ging de zorg me boeien. Ik bedacht me dat ik ergens onderaan zou moeten beginnen en ik ben gewoon gaan rondbellen voor een werkleerplek. Met Catharina had ik gelijk een prettig gesprek. Wat me hier ook meteen aansprak was dat het geen zorgfabriek is, maar juist een heel menselijke organisatie met korte lijnen en heel open, persoonlijk en duidelijk. Ik had een warme en fijne indruk en dat past ook wel bij deze regio. Catharina is kleinschalig, maar is niet bang om groot te denken. Ze gaan ontwikkelingen niet uit de weg. Verder zijn ze echt bereid hun nek uit te steken voor een medewerker.

“De waardering die je krijgt, is me veel waard”

Ik ben heel erg blij dat ik voor de zorg en Catharina heb gekozen. Het salaris is voor mij best een heftig verschil, maar gezondheid is onbetaalbaar. En de waardering die je hier krijgt, die is me veel meer waard. Ook vind ik het belangrijk dat er meer mannen in de zorg werken. Een man in het team is goed voor het evenwicht en ook voor de zorgvragers is het fijn dat ze eens met een man kunnen praten. De wereld bestaat nu eenmaal uit vrouwen en mannen, onze zorgvragers zijn vrouwen en mannen en dan zou het logisch zijn als ook de verzorgenden vrouwen en mannen zijn.

“De zorg is uitdagend en dynamisch”

Heel veel mannen kiezen niet voor de zorg, omdat ze denken dat het voor softies is. Daar ben ik het dus helemaal niet mee eens. Het beroep is zoveel meer dan alleen maar mensen wassen. Er zijn zoveel ontwikkelingen waar je op moet aanhaken, er komen steeds meer technologieën in de zorg. Het is hier behoorlijk uitdagend en dynamisch.

Ik zie het kiezen voor de zorg ook echt als kiezen voor kansen. Nog iets meer dan een jaar en dan ben ik VIG’er. En daarna wil ik vanuit de praktijk verder groeien en daar zijn ook zeker kansen voor. Wie weet kan ik in de zorg ook weer meer bijdragen vanuit mijn coaching- en managementervaring. Ik wil in ieder geval meer betekenen voor mensen. Het gaat er mij echt om, om op een dag iets te doen voor een ander. En dan zit je in de zorg wel goed.